Ingebjørg Bratland (f. 1990) er gullstrupen frå Vinje i Telemark, kjend for sin særegne stemme og sterke formidlingsevne. Med røtter i folkemusikken og kvedetradisjonen har hun beveget seg mer mot et pop- og viseorientert uttrykk både som soloartist og i samarbeid med andre musikere. Gjennombruddet kom med albumet Heimafrå i 2013, sammen med Odd Nordstoga, som de mottok Spelemannsprisen for. I år har hun vært å se på tv-skjermen hver fredag som mentor i The Voice hvor hun bringer sin musikalske erfaring og formidlingsevne videre til nye talenter. Vi vet at hun brenner for musikkens språk, stemning og fortellerkraft, men hva med hennes forhold til billedkunst?
– Hvilket galleri/museum besøkte du sist?
– Eg har akkurat vore ein tur til Firenze der eg besøkte Santa Maria de Fiore og Galleria Dell Accademia.
– Finnes det kunstverk du ennå ikke har fått sett, men som du har lyst til å oppleve?
– Og ja, fleire. Eg har lyst til å sjå alt frå det Det sixtinske kapell til Basquiat sitt Untitled (hodeskallen) frå 1982.
– Hvilken kunstner, nålevende eller fra kunsthistorien, skulle du gjerne delt en flaske vin med?
– Mange av dei. Men om eg må velge, så skulle eg gjerne delt ei flaske med Sonia Delaunay.
– Har du en kunstopplevelse som har gjort et uslettelig inntrykk på deg?
– Eg drog til London i 2018 for å få med meg utstillinga Picasso 1932 – Love, Fame, Tragedy på TATE. Den var fantastisk! Ei anna oppleving er Sondre Bratland og Kristiansand Domkirkes Motettkor sin konsert i gymsalen heime i 1994 som gjorde eit vanvittig inntrykk på fire år gamle meg.
– Hva slags kunst har du selv på veggen?
– Litt ymse, men nokon av dei som heng på veggane mine er Gunnar S. Gundersen, Sverre Bjertnæs, Richard Mortensen og Alvilde Jerpseth.
– Kunne du tenkt deg å bruke et kunstverk som platecover?
– Absolutt!
– Hva mener du gir en låt kunstnerisk verdi?
– For meg får ein låt kunstnarisk verdi når den formidlar noko ekte. Det vera ei kjensle, ei erfaring eller ein tanke. Ein låt som kjennest truverdig og personleg. Musikk set spor i meg når det får ein til å kjenne, tenkje eller sjå verda litt annleis.
– Hva ville livet vært uten kunst?
– Alt ville vore meir fattig og einsformig. Kunsten kommenterer og kompletterer. Den gjev oss eit språk for kjenslene våre og gjev oss nye perspektiv og meining. Utan det mistar me mykje av det som gjer oss menneskelege.
– Hvilken nålevende kunstner ville du hyret for å lage en akt eller et portrett av deg?
– Alvilde Jerpseth.
– Sommeren er festivaltid. Hvor kan publikum oppleve deg live i månedene som kommer?
– Eg skal spele fleire stader i sommar. Baroniet i Rosendal, Hvaler, Lillesand og Trollrock på Beitostølen for å nevne nokon. Eg gler meg!
